BİR ÖLÜMÜN MEKTUBU

Sardılar beni kat kat kefene 

başladı hicretim o sonsuzu aleme
Arkamda göz yaşı ve keder
Her canlı ölecek muhakkak kader

Koydular tabutumu Musalla taşına
Buyursun herkes cenaze namazına
Selâyı duyan gelmiş eş dost akraba
Ve kaldırdılar beni son kez başlara

Başladı Dönüşü olmayan yolculuk
önde imam Yürür arkamda kalabalık
Bir anda sessizlik vuku buldu alanda
Gencecik bedenimi koydular toprağa

Ayrılırken insanlar bir bir yanımdan
İki kişi geldi ziyaretime uzaktan
Dedi ne getirdin bize fani dünyadan
Cevap veremedim öylece kaldım o an

Başladı azap önce ateş dolusu çukur
Gözlerim ağma sonra kulağım sağır
Nefes alamıyorum çok dar bu yer
Nasıl bir azab ki insanlar kendi etini yer

Devasa çift kafalı yılan bekçi başımda
Isırıp sokuyor beni her vaktin başında
kabrime dolmuş kurtçuk böcek çıyan
Paylaşıyorlar bedenimi tazelendiği an önce

Zebâniler takımış boynuma kementi
Çekip koparıyorlar başı bedeni
Dünyada yoktur bu azabın dengi
Burası kabir ne fakir tanır ne zengini

Azap böyle geçiyor kabirde her an
Uyan Dünya’daki kardeşim uyan
Sesler duymaktayım acı feryâd figan
Kimisi irin kusuyor kimisi kan..!

Ali GENÇ