YOLCU

Sarıyer minibüsüyle çıktık yıldızyelinden

Kar yağdı aşamadık çakmak belinden

Yürüye yürüye geldik Karkın yolundan

Ölümle kol kola geçti yolculuk

 

Cırıhta yorulmuştu kaldı soluk soluğa

Yağalan da gir dedim hemen altınoluğa

Çırçıra gelince güç yetmedi soğuğa

Ahıra girince bitti yolculuk

 

Osman acıktıydı yedi elmayı

Ağzından döküldü elmanın suyu

Bir umutla beklerken yıldızda soyu

Aldı umutları bizden yolculuk

 

Bir hışımla çıktık mahkeme tepesine

Fırtına esiyor ki kar doldurdu fesine

Yıldızlı Osman da geldi son nefesine

Ölümle son buldu bizim yolculuk

 

Ada burnuna geldik yıldızlı Osman öldü

Asker duran ağa da şaşırdı kaldı

Kara bıçak durana şamarı vurdu

Aklımı başımdan aldı yolculuk

 

Belimize kadar kara gömüldük

Nefesimiz kesildi sandık ki öldük

Ağılı ararken otluğu bulduk

Ağılı bulunca bitti yolculuk

 

Sabah oldu koyuncular geldiler

Ağılın içinde yolcuları buldular

Köyün adamlarına haber saldılar

Azrail’le kol kola geçti yolculuk

BÜNYAMİN ERÇOBAN